Er zijn twee periodes geweest, die een zgn. wapenverbod kenden. Het eerste ongeveer 500 jaar geleden en het tweede ongeveer 200 jaar later. Beide periodes hebben een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van karate.
Doordat de Rioekioe eilanden ook schatplichtig waren aan China, was er regelmatig contact tussen deze eilanden en Foetjien op het vasteland. Zo is het verklaarbaar en ook logisch, dat vormen van het Chinese Kenpo (methode met de vuist) op een natuurlijke wijze in de oorspronkelijke zelfverdedigingwijzen, die in de 'wapenloze' periodes waren ontstaan, werden geïntegreerd. De voorvormen van karate zijn to- de, dat een relatie had met de Chinese Kenpo-vormen, en Okinawa- te, die de oorspronkelijke verdedigingstechnieken van het eiland inhielden.
De martiale kunsten (krijgskunsten) in China hebben een geschiedenis
van ongeveer zesduizend jaar. Doordat China zeer turbulente jaren doormaakte
met gevechten tegen barbaren en groepen nomaden, ontwikkelden zich allerlei
technieken en strategieën.
Twee belangrijke Chinese stijlen hebben zich uit die tijd ontwikkeld,
nl. de Shang Wu en Shaolin.
De Shang Wu, die gegrondvest werd door Chang-san Feng, benadrukte de kracht
van ch'i (ki in het Japans). T'ai ch'i, Hsing-i en Pakua zijn voorbeelden
van scholen van deze stijl.
De Shaolin-stijl, die Tao Lao-tsu (Bodhidharma) als grondvester had, benadrukte
de praktische toepassing van hand- en voettechnieken, zowel voor blokkeren
als voor tegenaanvallen. Er waren harde-zachte technieken, korte en lange
technieken. Het was met name de Shaolinstijl, die zijn invloed op de Rioekioe-eilanden
(Okinawa) had.