Meer concreet is ju-jitsu de kunst van het op een soepele manier meegeven met de kracht van de tegenstander.
De aanvallende beweging wordt versterkt zodat de aanvaller geheel uit evenwicht wordt gebracht. Hierbij hoeft geen tegenkracht ontwikkeld te worden, een fysiek tenger persoon kan dus een sterkere aanrander de baas.

Gevaarlijke technieken zijn niet weggeselecteerd zodat ju-jitsu vooral bekend staat als bijzonder doeltreffende zelfverdedigingsmethode. Die technieken zijn: schoppen, slaan, vegen, werpen, wurgen, gewrichtklemmen, iemand onder controle houden enz. Eveneens het kunnen aanwenden van een reeks wapens zoals: bo, yo, nunchaku, matrak, boken, katana, tonfa, enz. behoren tot de aan te leren vaardigheden.

Alhoewel ju-jitsu technieken initieel individueel in een statische positie aangeleerd worden is de essentie van ju-jitsu de mogelijkheid om vlot van de ene naar de andere techniek te bewegen, dit in functie van de aanvaller. Aangezien elk stijl de nadruk legt op een paar voorname technieken (waza), kan het principe van elke techniek in een varia van omstandigheden toegepast worden, dus niet alleen in de manier (bij die techniek) die aangeleerd is. Elke techniek is ontworpen om een bepaald principe te illustreren en te leren.

Ju-jitsu is een volwaardige sport die zowel uithouding, lenigheid als kracht bevordert.
Het is echter geen competitiesport, tijdens de training is er een winnaar noch verliezer, er is geen tweestrijd maar slechts harmonieuze actie.
Naast het fysieke aspect is ook de geestelijke vorming van groot belang. In sterke mate wordt het zelfvertrouwen, het concentratievermogen en de zelfbeheersing bevorderd.