De activiteiten van Morihei Ueshiba, ook wel O'Sensei (de grote meester) genoemd, leidde tot de oprichting van de Hombu Dojo in Tokyo, Japan, van waaruit het Aikido zich over de wereld verspreid heeft.

Aikido onderscheidt zich van andere martial arts en vechtsporten omdat het geen competitie kent. Er is geen wedstrijdelement en er kan dus niet van een ander gewonnen of verloren worden. Iedereen werkt uitsluitend voor en aan zichzelf en ook de gevorderde Aikidoka (Akido beoefenaar) blijft in dit opzicht een beginner zonder pretenties.

Aikido kent geen aanvalstechnieken. De confrontatie met de partner wordt niet gezocht voordat men zelf wordt aangevallen. Daarom moet de Aikidoka leren leiding te geven aan de energie die op hem of haar afkomt.
Om leiding te kunnen geven aan andermans energie is het van groot belang om rustig te blijven en niet in paniek te raken. Door een goede buik-ademhaling ontstaat er rust in het centrum van het lichaam van waaruit alle bewegingen opgevangen en geleid worden.

Een ander belangrijk punt is het aanleren van nieuwe eficďente bewegingen en vooral het afleren van oude reflexen. Zo zijn er mensen die altijd een confrontatie aan willen gaan en altijd ingaan (omote). Door de oefeningen gaan zij beseffen dat de mogelijkheid bestaat om mee te gaan met de bewegingen van een ander en een anders bewegingen te volgen. Vaak raast de partner dan door en bekommert zich niet meer om jou. Blijft de partner je toch achtervolgen dan ben je in het voordeel omdat je niet wordt verrast en nu zelf het tijdstip van de confrontatie kan bepalen.
Er zijn ook mensen die altijd een confrontatie uit de weg gaan; altijd naar achteren gaan of uitgaan (ura). Door de oefeningen gaan zij beseffen dat zij de mogelijkheid hebben om de confrontatie aan te gaan, in contact te komen met de partner en deze te leren leiden.